قسمتی از متن آهنگ پستچی(+) درد دل خیلی از ماست:
خودم سقوط کردمو رسوندمت رسوندمت رسوندمت به پرتگاه
هزار سال دیگه ام غمت تموم باغچه رو یه شوره زار میکنه
برو فقط نگاه کن با خنده و با صورتم زمان چیکار میکنه
اگه هنوز تو خلوتت یادی ازم نمیکنی یعنی که کم گذاشتم
مرور کن مرور کن منو به خاطرت بیار با خنده ای داشتم.
کل این آهنگ چندین خط بیشتر نمی شود اما
برای بیان یک احساس قوی همین چند تا چمله کافیست.
بعد از این عمر میگذرد همان خنده و ها و بهترش را (ظاهری) خواهم داشت اما آن خنده هرگز
از من و ما جدید دیگر چنین خنده ای متولد نخواهد شد.
