پارادوکس عجیبی است مگر نه ؟

تیتر های حماسی و پارادوکسی از مهارت های من برای القای خاص بودن به خودم هست 🙂

اما این بار واقعا شروع یک پایان است

من در گذشته ده ها بار بلاگ نویسی را آغاز کردم و با اهداف مختلفی ادامه دادم و همه آن ها به پایان رسیدند.

از test-hosh.mihanblog.com ( در میهن بلاگ مرحوم) تا nazemii.ir

خلاصه که نتیجه تمام کار های گذشته ام تقریبا هیچی هست هیچی 🙂

همه آن ها به پایان رسیده و چه دردی بالاتر از بی ثمری و پایان تمام اهداف و چالش ها

من مدت ها بود دور از فعالبت های مورد علاقه ام بودم و فکر می کنم امشب شروع یک پایان هست.

مدت زیادی بود که به صورت غوطه ور در باتلاق نا امیدی هیچ کاری نمی کردم و فکر می کنم پسرفت کردن از طریق هیچ کاری نکردن به قطع بدتر از پسرفت کردن از طریق کاری را به اشتباه کردن و بدترین نوع احساس در آدمی هست.

 

امروز در تاریخ  شنبه – ۱۱ شهریور ۱۴۰۲ ساعت 1:55 شب  نوشتن را شروع میکنم بلکه شاید در تاریک ترین قسمت شب به روشنی برسم.

 

? When does a new day start

Not at sunrise

not in the light of day

 A new day starts at midnight

In the dark

You don’t need the light to guide you

 

لینک مطلب : +